کنترل خشم

چرا بچه ها عصبانی می شوند؟
چگونه کودکان می توانند یاد بگیرند خشم و عصبانیت خود را کنترل کنند؟
والدین چگونه می توانند به فرزندان خود در کنترل خشم کمک کنند؟

برای والدین دشوار است که رفتار پرخاشگرانه و خشم بچه ها را کنترل کنند، اما درک اینکه چرا آنها این رفتار را از خود نشان می دهند می تواند کمک کند.
خشم در بچه ها اغلب به این دلیل اتفاق می افتد که آنها نمی دانند چگونه با ناامیدی یا سایر احساسات ناراحت کننده خود کنار بیایند. و شناخت درستی از احساسات خود ندارند. آنها هنوز مهارت هایی را برای حل مشکلات بدون ناراحتی یاد نگرفته اند.

گاهی اوقات مشکلات خشم در کودکان ناشی از مشکل دیگری است که نیاز به درمان دارد. اضطراب، ناتوانی های یادگیری، عدم درک دقیق احساسات یا اوتیسم باشد.

راهبردهایی وجود دارد که والدین می توانند از آنها برای کمک به کودکان در بهبود رفتار خود استفاده کنند.

یکی از مهمترین چیزها این است که وقتی ناراحت می شوند آرامش خود را حفظ کنند، راهی عالی برای الگوسازی رفتار خوب است.
هنگامی که احساسات خود را با آرامش بیان می کنند یا پس از خشم و عصبانیت خود را آرام می کنند، آنها را تحسین کنید. تسلیم خواسته های آنها نشوید.

آموزش مهارت‌های حل مسئله و ارتباط به کودکان می‌تواند به آنها کمک کند تا راه‌های بهتری برای ابراز احساسات خود انتخاب کنند.
همچنین می‌توانید با شناسایی محرک‌های آن‌ها از برخی عصبانیت‌ها در کودکان جلوگیری کنید.
به عنوان مثال، اگر فرزندتان زمانی که از او می‌خواهید از انجام کاری که لذت می‌برد دست بردارد عصبانی می‌شود،
قبل از تمام شدن زمان به او هشدارهای ملایم بدهید.

اگر عصبانیت خیلی جدی نیست، نادیده گرفتن آن معمولا بهترین راه کار است. اگر کودک شما ممکن است خشم خود را فیزیکی نشان دهد، او را به مکانی امن ببرید. و به هرگز پاداش ندهید.
برای بچه های بزرگتر، ممکن است لازم باشد آنها را به حال خود رها کنید تا با توجه شما پاداشی دریافت نکنند.

اگرخشم و پرخاشگری فرزندتان آنقدر زیاد است که نمی توانید آن را کنترل کنید،
متخصصانی وجود دارند که می توانند کمک کنند. درمان شناختی رفتاری (CBT) می‌تواند مهارت‌های مقابله‌ای را به کودکان بیاموزد و به والدین راه‌هایی برای کمک کردن بیاموزد.
اگر CBT یا درمان شناختی رفتاری کافی نباشد، ممکن است کودک به دارو یا برنامه درمانی دیگری نیاز داشته باشد.

هنگامی که یک کودک – حتی یک کودک کوچک – پرخاشگر می شود، می تواند خطری جدی برای خود و دیگران، از جمله والدین و خواهر و برادرها ایجاد کند.

برای کودکانی که در کنترل احساسات خود مشکل دارند،
کنترل خود را از دست می دهند، اغلب شروع به فریاد زدن و فحش دادن، پرتاب اشیاء خطرناک یا ضربه زدن و گاز گرفتن می کنند.
این می تواند یک تجربه ترسناک و استرس زا برای شما و فرزندتان نیز باشد. کودکان اغلب پس از اینکه آرام شدند، متاسف می شوند.

پس تو چه کار قرار است بکنی؟

این مفید است که ابتدا درک کنیم که رفتار ارتباط است. کودکی که آنقدر غرق شده است که می گویند، کودکی مضطرب است.
آنها مهارت مدیریت احساسات خود و بیان آنها را به روشی بالغ تر ندارند. آنها ممکن است فاقد زبان، یا کنترل تکانه، یا توانایی حل مسئله باشند.

با این وجود، نحوه واکنش شما در هنگام سرکوب کردن کودک بر روی اینکه آیا او به همان شیوه به پریشانی پاسخ می‌دهد
یا راه‌های بهتری برای مدیریت احساسات می‌آموزد، تأثیر می‌گذارد.

برخی از نکات:

آرام بمان

در مواجهه با یک کودک خشمگین،به راحتی می توانید کنترل خارج شوید و متوجه می شوید که سر آنها فریاد می زنید. اما وقتی فریاد می زنید، ارتباط شما با فرزندتان خدشه دار می شود. در عوض، شما فقط آنها را تهاجمی تر و سرکش تر خواهید کرد.

هر چقدر هم که سخت باشد، اگر بتوانید آرام بمانید و بر احساسات خود مسلط باشید، می توانید الگوی فرزندتان باشید و همین کار را به او بیاموزید. تسلیم نشوید. آنها را تشویق نکنید که با موافقت با آنچه می خواهند به این رفتار ادامه دهند تا آن را متوقف کنید.

رفتار مناسب را تحسین کنید

وقتی آرام شدند، آنها را به خاطر آرام کردن خود تحسین کنید.
و هنگامی که سعی می کنند احساسات خود را به صورت شفاهی، آرام بیان کنند،
یا سعی می کنند در زمینه اختلاف نظر سازش پیدا کنند، آنها را به خاطر این تلاش ها تحسین کنید.

به آنها کمک کنید مهارت های حل مسئله را تمرین کنند.

زمانی که کودک شما ناراحت نیست، به او کمک کنید تا قبل از اینکه به طغیان‌های پرخاشگرانه تبدیل شود، احساسات خود را به اشتراک بگذارد و راه‌حل‌هایی برایآنها بیابد.
می توانید از آنها بپرسید که چه احساسی دارند و چگونه فکر می کنند که می توانید مشکلی را حل کنید.

از محرک ها اجتناب کنید

روان‌شناس بالینی می‌گوید اکثر بچه‌هایی که به طور مکرر دچار خشم و عصبانیت می‌شوند،
این کار را در زمان‌هایی مانند زمان تکالیف، زمان خواب، یا زمانی که زمان توقف بازی است، چه لگو یا ایکس‌باکس.
معمولاً از از آنها خواسته می شود کاری را انجام دهد که دوست ندارد، یا از انجام کاری که دوست دارد دست بردارد.
هشدارهای زمانی («10 دقیقه دیگر می‌رویم»)، تقسیم وظایف («اول، کفش‌هایت را بپوش»)،
و آماده‌سازی فرزندتان برای موقعیت‌ها («لطفاً قبل از ترک خانه مادربزرگ، از او عذرخواهی کنید».) می تواند به کنترل خشم در کودک کمک کند.

نحوه برخورد با  عصبانیت؟

نحوه واکنش شما به یک عصبانیت به شدت آن نیز بستگی دارد. اولین قانون در برخورد با عصبانیت های غیرخشونت آمیز این است که تا حد امکان آنها را نادیده بگیرید، زیرا حتی توجه منفی، مانند گفتن یک تذکر کوچک، می تواند تحریک کننده باشد.

اما زمانی که کودک به شدت خشمگین می شود که ممکن است آسیب فیزیکی برساند، نادیده گرفتن آن توصیه نمی شود زیرا می تواند به دیگران و همچنین فرزند شما آسیب برساند. در این شرایط، کودک را در یک محیط امن ببرید که به او امکان دسترسی به هیچ پاداش و یا رشوه از جهت شما نمی دهد.

با تکنیک های رفتاری کمک کنید:

اگر فرزندتان زیادخشمگین می‌شود – به اندازه‌ای که اغلب شما را می‌ترساند و خانواده‌تان را مختل می‌کند – مهم است
که از یک متخصص کمک بگیرید. درمان های رفتاری خوبی وجود دارد که می تواند
به شما و فرزندتان کمک کند تا پرخاشگری را پشت سر بگذارید، استرس شما را کاهش دهد و رابطه تان را بهبود بخشد.
شما می توانید تکنیک هایی را برای مدیریت موثرتر رفتار آنها یاد بگیرید،
و آنها می توانند یاد بگیرند که رفتار مخرب را مهار کنند و از رابطه بسیار مثبت تری با شما لذت ببرند.

درمان تعامل والد و کودک. نشان داده شده است که PCIT برای کودکان بین 2 تا 7 سال بسیار مفید است.
والدین و کودک از طریق مجموعه ای از تمرینات با هم کار می کنند
در حالی که یک درمانگر از طریق جوانه گوش به والدین آموزش می دهد.
شما یاد می گیرید که چگونه به رفتار مثبت فرزندتان توجه بیشتری داشته باشید،
رفتارهای نادرست جزئی را نادیده بگیرید و پیامدهای ثابتی را برای رفتارهای منفی و پرخاشگرانه ارائه دهید، همگی در عین آرامش.

کنترل خشم در کودک
عصبانیت ها به ویژه زمانی نگران کننده هستند که، شدیدتر از سنی که از نظر رشدی انتظار می رود رخ می دهند. با بزرگتر شدن، پرخاشگری برای شما و کودک خطرناکتر می شود. و این می تواند برای آنها در مدرسه و دوستان نیز به یک مشکل بزرگ تبدیل شود.

اگر فرزند شما الگوی شلاق زدن دارد، ممکن است به دلیل یک مشکل اساسی باشد که نیاز به درمان دارد. برخی از دلایل احتمالی رفتار پرخاشگرانه عبارتند از:

ADHD:

کودکان مبتلا به اختلال عصبی رشدی (ADHD)  به راحتی ناامید می شوند، به خصوص در موقعیت های خاص، مانند زمانی که قرار است تکالیف خود را انجام دهند یا به رختخواب بروند.

اضطراب:

یک کودک مضطرب ممکن است نگرانی های خود را مخفی نگه دارد،
سپس زمانی که خواسته های مدرسه یا خانه او را تحت فشار قرار می دهد که نمی تواند از عهده آن برآید،پرخاشگر شود.

ناتوانی یادگیری تشخیص داده نشده:

وقتی فرزند شما در مدرسه یا در زمان تکالیف به طور مکرر پرخاشگر یا عصبی می شود.ممکن است به این دلیل باشد که کار برای او بسیار سخت است.
مشکلات پردازش حسی: برخی از کودکان در پردازش اطلاعاتی که از طریق حواس خود دریافت می کنند مشکل دارند.
چیزهایی مانند سر و صدای زیاد، شلوغی می‌توانند آن‌ها را مضطرب و پرخاشگر کنند.

اوتیسم:

این کودکان اغلب در معرض ناامیدی یا مواجهه با تغییرات غیرمنتظره در معرض پرخاشگری و عصبانیت هستند.
آنها همچنین اغلب آنها مضطرب و آشفته هستند.

با توجه به اینکه دلایل زیادی برای طغیان عاطفی و پرخاشگری وجود دارد، یک روانشناس کودک آموزش دیده و باتجربه می تواند به تعیین مشکلات اساسی در صورت وجود کمک کند. ما در خانه خلاقیت با برگزاری کارگاه های مادر و کودک زیر نظر روانشانسان در حوزه کودک در محیطی جذاب، امن و شاد در این امر به شما مامان های عزیز کمک می کنیم. ♥ ♥ ♥

کودکان پرخاشگر به والدینی آرام و با اعتماد به نفس نیاز دارند
یادگیری نحوه برخورد با کودک پرخاشگر با رویکردهای رفتاری برای والدین می تواند چالش برانگیز باشد،
اما برای بسیاری از کودکان می تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.

والدینی که اعتماد به نفس دارند می توانند در کمک به کودکان برای توسعه مهارت های مورد نیاز برای کنترل رفتار بسیار موفق باشند.

سوالات متداول

چگونه می توانید با عصبانیت کودکان مقابله کنید؟

یکی از راه‌های کنترل خشم کودک این است که وقتی عصبانی می‌شوند آرام بمانند.
کنترل احساسات خود الگوی کودک است.
زمانی که احساسات خود را با آرامش بیان می کنند و زمانی که پس ازپرخاش خود را آرام می کنند. می توانید آنها را تحسین کنید.
بزرگسالانی که اعتماد به نفس دارند به کودکان کمک می کنند تا مهارت های کنترل رفتار بهتری داشته باشند.

چگونه به کودک بیاموزم خشم خود را کنترل کند؟

درمان تعاملی بین والد-کودک، یک درمانگر به والدین آموزش می‌دهد که چگونه به رفتار مثبت توجه بیشتری کنند،
رفتارهای نادرست جزئی را نادیده بگیرند و پیامدهای ثابتی را برای رفتار منفی و پرخاشگرانه ارائه دهند. همگی در عین آرامش.